100. Honderd blogs verder

Als ik het getal zo opschrijf vind ik het toch wel bijzonder. Ik weet nog hoe

het begon na lang wikken en wegen. Het enige wat ik had was mijn

verhaal, mijn ideeën en mijn diagnose. Het idee om hier iets mee te doen

speelde al langer door mijn gedachten maar om het dan ook echt te gaan

doen is toch andere koek. Naar het stemmetje in mijn hoofd dat me

tegenhield had ik al veel te lang geluisterd. Het was tijd om in het diepe te

springen. Ik vond het zo spannend maar tegelijkertijd had ik wel de

behoefte om anderen te helpen. Sinds ik mijn dagboek ben gaan

bijhouden, had ik ervaren dat schrijven me wel helpt. Zo kon ik het van me

afzetten in plaats van het constante malen in mijn hoofd. Het bloggen

heeft mij in ieder geval geholpen.

Bij de eerste post vroeg ik me af of er iemand het überhaupt zou lezen en

of het er wel toe deed. Ik hield me voor “als ik en maar 1 persoon mee

help is mijn doel bereikt”. Inmiddels weet ik dat mensen het lezen en in

veel gevallen zich gesteund of begrepen voelen. Ik krijg geregeld

berichtjes van mensen waar een soortgelijk situatie in staat beschreven

als in mijn blog. Dit geeft mij de drive om er mee door te gaan.

Wat ik in mijn blogs heb beschreven is eigenlijk gewoon mijn leven. De

goed periodes, de zware periodes, de momenten waarop ik dacht alles

onder controle te hebben en de momenten waarop het leven me even een

tik uitdeelde om me eraan te herinneren dat dat niet zo was. Wat MS me

inmiddels heeft geleerd is om niet te ver vooruit te kijken maar vooral in

het nu te leven. Genieten van goede momenten en beseffen dat mindere

tijden ook weer voorbijgaan. Deze blog heeft me geholpen om alles onder

ogen te komen, want pas dan kun je er iets mee doen.

Als ik terugkijk zie ik ook hoeveel er veranderd is. Niet alleen in mijn

gezondheid of dagelijks leven, maar ook in hoe ik naar mezelf kijk. Toen ik

begon ging het vooral over wat MS me allemaal had afgenomen en dat is

al snel verschoven naar wat je er zelf aan kan doen en wat er dan voor

zorgt dat je soms dingen weer wél kan. Stilstaan bij het feit dat mijn

keuzes invloed hebben op hoe ik me voel en wat ze doen met mijn

gezondheid. Begrijpen wat er met je lijf gebeurt geeft al inzicht om

vervolgens aan de slag te gaan met die kennis. Maar niet alles is op te

lossen en dat hoeft ook niet, maar je kunt altijd proberen de

omstandigheden zo aan te passen dat je er zo min mogelijk last van hebt.

Maar een slechte dag betekent niet automatisch een slechte toekomst.

Het is prima om even te klagen of toe te geven dat het soms zwaar is,

maar daarna is het noodzaak jezelf weer op te pakken en gewoon weer

door te gaan. En dan niet omdat het moet, maar omdat je het wil. Dat heb​

ik me in de loop der jaren aangeleerd en dat vind ik echt wel een van mijn

kwaliteiten.

Ik moet toegeven dat ik inmiddels wel trots ben. De reis die ik heb

gemaakt tot wie ik nu ben. Het is zacht uitgedrukt als ik zeg dat het geluk

echt niet altijd aan mijn zijde was. De manier waarop ik daarmee om ben

gegaan en er mijn les uit heb getrokken. Er zijn situaties geweest die mij

op de proef hebben gesteld. Die mij voor keuzes hebben gezet die ik

eigenlijk helemaal niet had willen maken, maar ook die hebben mij

gevormd.

Voor iedereen die heeft meegelezen, gereageerd of een berichtje heeft

gestuurd om me te zeggen dat ze zichzelf er in herkennen bij deze

bedankt! Het heeft mij de drive gegeven door te gaan van blog 1 tot

100.En wie weet wat er nog komen gaat.

=xxx=

Marieke​

Je kan me volgen via mijn website, Facebook en Instagram

Website : www.mijn-stempel.com

Facebook:https://www.facebook.com/profile.php?id=61559843793827

Instagram: https://www.instagram.com/mijn_stempel/