85. Maatschappelijk gewenst
- mieppy
- 2 dagen geleden
- 3 minuten om te lezen
Daar zit ik weer: Toos inspiratieloos. Geen idee waar ik deze keer weer
over moet bloggen. Ik heb het idee dat ik in herhaling val en ik het al zo
vaak over hetzelfde heb. Inmiddels weet iedereen die me volgt wel hoe ik
leef en wat ik doe om me zo goed mogelijk te voelen. Het enige wat me
opvalt is het volgende.
Januari loopt alweer op z’n eind en ik hoor om me heen dat het ene na het
andere goede voornemen alweer is opgegeven. Ik vraag me dan altijd af
waarom we dit dan eigenlijk doen. Waarom menen we toch dat we aan het
begin van het jaar het juiste moment is om grote veranderingen te maken.
Als ik dan naar mezelf kijk heb ik nooit een verandering in mijn levensstijl
gemaakt omdat er een nieuw jaar begint, maar juist op een moment dat
het nodig was of als ik aan toe was. Wanneer ik het gevoel had dat het
moest gebeuren. Het feit dat je een nieuw jaar gebruikt om eens goed na
te gaan bij jezelf of er nog veranderingen nodig zijn in je leven snap ik wel.
Maar grote veranderingen in je leven worden vaak gemaakt wanneer het
noodzakelijk wordt. Hoe vaak hoor je niet dat mensen al veel pogingen
hebben gedaan om bijvoorbeeld te stoppen met roken en dat lukt maar
niet, maar als ze dan ziek worden waardoor echt heel belangrijk is dat ze
stoppen lukt het ineens wel. En dan doen ze het gewoon omdat het dan
voor hun gevoel moet. Zo krijg ik ook vaak de opmerking als ik vertel dat
ik geen vlees eet: “dat zou ik echt niet kunnen want ik ben een echte
vleeseter”. Als ik dan vertel dat ik dit doe omdat dit beter is voor me
omdat MS heb zeggen ze vaak “oh, ja maar dan zou ik het ook doen, ja”.
Het is toch raar dat mensen pas dingen doen voor zichzelf als het
noodzakelijk is. Iedereen heeft begrip voor iemand die een ziekte heeft en
daardoor geen alcohol drinkt, terwijl als een gezond iemand geen alcohol
drinkt zeggen ze vaak “ach, doe niet zo ongezellig”. Het is zo ingebakken
dat alcohol drinken gelijkstaat aan gezelligheid en dit terwijl het echt niet
goed is voor ons. We proberen massaal onze levensstijl te veranderen in
bij het begin van een nieuw jaar. Maar we vinden het vaak vervelend als
mensen veranderen omdat ze ziek zijn en niet kunnen voldoen aan de
verwachtingen die we van die persoon hebben.
Ik hoor het heel vaak terug en ik heb er voor mijn gevoel niet zo vaak over
geblogd en dat is dat iedereen die chronisch ziek wordt tegen hetzelfde
blijft aanlopen en dat is toch wel het onbegrip van ander mensen. Terwijl
ze vaak zelf nog hun weg moeten vinden in een voor hun hele moeilijke
situatie. Hun leven staat op de kop door een diagnose, toch krijgen ze
vaak het ene verwijt na het andere om de oren. In het begin heeft
iedereen wel begrip voor de situatie, totdat er dingen voor hun
veranderen. Als je een afspraak moet afzeggen omdat het je niet lukt door
de extreme vermoeidheid, of dat je op het laatste moment niet mee kunt
naar dat feestje. Wat ook voor kan komen is dat je op een verzoek van een
vriendin nee moet zeggen. Dan krijg je vaak weerstand en soms zelfs
verwijten en dat terwijl je er ook niet om hebt gevraagd.
Dus terwijl chronisch zieken vaak genoodzaakt zijn hun leven aan te
passen en daar weerstand op krijgen, verzinnen we vervolgens wel
massaal goede voornemens in het begin van het nieuw jaar en die
veranderingen zijn dan wel gewenst?
Ik ben van mening dat je niet moet wachten met het maken van
veranderingen in je levensstijl totdat je moet. Doe het vooral op het
moment dat het voor jou goed voelt, dan is de kans van slagen veel groter
dan dat je het doet op een maatschappelijk gewenst moment. Het is aan
jou om je leven zo mooi mogelijk te maken.
=xxx=
Marieke
Je kan me volgen via mijn website, Facebook en Instagram
Website : www.mijn-stempel.com
Instagram: https://www.instagram.com/mijn_stempel/
Opmerkingen